18 Mart 2016 Cuma

sade olmayan bir kek ve ruhsuz bir çay eşliğinde..

..
Durmadı dünya.
Duracak da değildi ya.
Büyüdük.
Sen belki büyümedin ama sus.
.
İçimdeki kadınla her geçen gün yeniden tanışıyoruz.
Tanışıp sessizce çekiliyoruz odamıza.
Susuyoruz, sustukça sessizlik çoğalıyor.
Şarkılar eşliğinde bir kargaşa yaratıyor rüzgar
Sert bir rüzgar.
Tutunmuyorum.
.
Ellerim üşüdü, direnmedim.
Saçlarımın kıvırcıklığı içinde öldüm ama uslanmadım.
Öldüm ama çok ölmedim.
Yalanlar söyledim.
İnandırıcılığı olmayan yalanlar.
Uçtum.
Dönüşü olmayan uçuşlar.
Çığlık attım.
İnatlaştım.
Keyiflendim.
Bir bakıma büyüdüm işte.
Aşk mı?
Orası muamma.
Hep olduğu gibi.
Dokunulmaz.
Fazla sorgulamayın!
..

''Ankara'dan bildiren bir Mörşılya''


7 yorum:

  1. Tuğberk;

    Anlatmak en sevdiğim, tamam.:)

    YanıtlaSil
  2. Güzel yazmışsınız, beğendim.

    YanıtlaSil
  3. Deep:
    Ayak seslerini duyuyorum, ne tatlısın.


    Elif Deniz;
    Teşekkür ederim, elif :)

    YanıtlaSil
  4. büyümek bazen ne bedeller ödetiyor insana..
    çok hoş kalemin :)

    YanıtlaSil
  5. Maviye iz süren;
    Haklısın büyürken göremiyoruz, fark etmiyoruz ama ödetiyor :)
    Teşekkür ederim, yazıyorum işte öyle..
    Gecen güzelleşsin..

    YanıtlaSil